Bir Piyanonun Öyküsü
20 Şubat 2011 1 Yorum
Okulumuz müzik sınıfında bulunan piyano, AKL 1979 mezunlarınca onarılarak okulumuza yeniden kazandırıldı. Oğuz Sağdıç, Hayati Köklükaya ve Mustafa Ceylan’a sonsuz teşekkürler.
Ben her işimi idealist bir itina ile yaparım ama bu kez öğrenci iken bu piyanonun tuşlarına dokunduğunu düşündüğüm sevgili eşime olan sevgimi de kattım, nur içinde yatsın!
-Hayati Köklükaya
Gerçekten çok onurlu ve gurur verici bir iş yaptık. Piyanomuz atölyede kurulu iken oradaki kuyruklular dahil hemen bütün piyanolardan daha güzel bir sese sahip olduğunu gösteriyordu.
Okula inişinde ise öğrencilerin sevinç çığlıkları ile karşılandı. Yerine yerleşir yerleşmez başına geçen minik solistler ‘Piano’ filminin müziği ile başlayan güzel melodileri okulun koridorlarına yaymaya başladılar.Veda etmek için müdürün odasına uğradığımızda uzaktan hala o güzel sesi duyuluyordu.
Şimdi sıra gururumuzu taçlandıracak güzel bir konser düzenlemede.
Fotoğraf: Oğuz Sağdıç
Hakkında FGT
Ne mutlu bunu düşünenlere, uygulayanlara..Kenarda köşede kalmış piyanolar hep içimi titretmiştir.Yaşlı ve bir o kadar da değerlidirler…Enstrüman kıymeti bilen bir gençlik yetişsin..Her okulda bir piyano olsun dileklerimle sizleri kucaklıyorum..
Müzik Öğretmeni
Şahika Üçer